เพื่อนๆรับปริญญากันจะหมดรุ่นแล้ว เย่

ตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว รอบของการรับปริญญาที่คนถ่ายรูปอย่างผมจำได้เกือบขึ้นใจก็หมุนไปตามวงกลมของมัน ที่ไหนเริ่มก่อนไม่รู้แต่ต้องจบที่ ม กรุงเทพ เสมอ ฮ่าๆ แต่ปีนี้พิเศษตรงที่ เป็นปีที่เพื่อนๆ สมัยมัธยมรับปริญญาครับผม
ผมเลยตั้งใจว่าปีนี้จะไม่รับงานถ่ายละ จะไปแสดงความยินดีกะเพื่อนแล้วถ่ายรูปให้ด้วยไปเลย ที่ล่าสุดเป็น คลองหก ครับ ผมสงสัยว่าแม่งเป็นดินแดนที่มีพระอาทิตย์เจ็ดดวงหรอวะ? มันร้อนแบบทำงานไม่ได้อะ ภาพที่ post process ออกมาเลยสีร้อนๆงี้แหละ อ่ะ รับชม

[ Entry นี้ลงรูปอย่างเดียว ] งานบวชฟลีน

[ Entry นี้บ่นอย่างเดียว ] โลกจะแตกแล้วสาสสส

วันนี้วันอังคารที่17เมษา2555 แผ่นดินไหวในไทย เมื่อวานก็ไหว ก่อนหน้านี้เกือบอาทิตย์ ไหวอย่างโหดแถวสุมาตรา แน่นอนว่ะว่าทฤษฏีต่างๆแม่งถูกงัดออกมาโชว์ของกันให้รึ่มทั้งทางโลกและทางธรรม ที่ดังๆก็ "พ่อปลาบู่" เลื่อนมาเป็นปีใหม่ไทยแล้วนี่ พอดีเลย ส่วน "2012" ตามหนัง ก็ยังเล่นกันต่อไปจนกว่าจะหมดปีนั่นแหละ และทางวิทย์ก็ได้มีการเก็บสถิตการเปลี่ยนแปลงของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหลังการระเบิดของจุดดับบนดวงอาทิตย์ พลอตลงเป็นกราฟ เอาทาบกะสถิติแผ่นดินไหว แม่งตรงกันเยอะเลย ใกล้เคียงสุดๆ อันนี้ก็แล้วแต่ใครจะอยากยึดอันไหนมาอธิบายยังไงล่ะวะ แต่ที่แน่ๆ โลกมันแย่ลงทุกวันๆ ไม่ต้องห่วงว่าโลกจะแตกอย่างในหนัง ไม่ได้เห็นหรอกครับ คนแม่งฆ่ากันตายหมดก่อนแน่ๆ ไม่ต้องห่วงจ่ะ

สวัสดี

[ สงกรานต์ ] กลับบ้านมาขโมยสูตรอาหารในวัยเด็ก

พวกคุณเคยคิดถึงซุปหม้อโปรดที่ถึงขนาดต้องทิ้งจักรยาน ทิ้งแม้กระทั่งพวกพ้องร่วมรบในสมรภูมปืนอัดลม เมื่อยามได้กลิ่นกันมั๊ย? คิดย้อนกลับไปในวัยนั้นก็อดสงสัยไม่ได้ว่า แม่ทำของอร่อยอย่างงั้นได้ยังไงวะ หรือตอนเด็กเราวิ่งเล่นจนหิวไปเอง ฮ่าๆ สำหรับผม ผมว่ามันอร่อยจนไม่มีอารมณ์เล่นต่อล่ะนะ
เมนูในตำนานที่ผมคุ้นเคยมีสองสามอย่างเท่านั้น ไม่ได้หรูหราทำยากหรือใช้วัตถุดิบหายากที่ไหน มันคือ ซุปเนื้อใส่มันฝรั่งใส่หอมแดงใส่มะเขือเทศใส่ข่าใส่ตะใคร้ ชื่อยาวชิบหาย แต่อร่อยสาดด
จนกระทั่งโตเป็นควายขึ้นมาจนบัดนี้ ผ่านร้านอาหารมาก็เยอะอยู่ ทำไมหาไอ้ต้มคล้ายๆแบบนี้ที่อร่อยใกล้เคียงยังไม่ได้เลยวะ
วันสงกรานต์นี้แหละเป็นโอกาสที่จะขโมยสูตรอาหารเก่าแก่ลึกลับจากแม่ให้ได้ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติต่อไป ผมหลอกล่อถามสูตรอยู่นานจนจับใจความได้ว่า


"ใส่มันไปทุกอย่างน่ะแหละ ปิดฝา แล้วเดี๋ยวค่อยปรุง"

[ Entry นี้บ่นอย่างเดียว ] ช่วงนี้

    คำว่า"ไม่ได้เข้ามานานมาก"แม่งเป็นข้ออ้างที่คลาสสิคชิบหายของคนขี้เบื่อระดับ4อย่างผม
จากที่เคยเริ่มเขียนบล๊อกมาซักสามตัวได้ แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วย "ขี้เกียจเข้าไปอัพอ่ะ" ทั้งหมด
แรกๆก็เขียนมันแม่งทุกวัน งี้และครับ ไอ้อ้วนนี้มันก็มีอยู่แค่นี้แหละ เริ่มได้ดีมากแล้วก็หมดไฟปล่อยทิ้งขว้าง เอนทรี่นี้หลักๆคงเป็นการแยกร่างมาด่าตัวเองก่อนรวมร่างแล้วนอนนะครับ
    ชีวิตช่วงนี้เริ่มจะเข้าที่เข้าทางมานิดหน่อย ได้งานใหม่แล้วหลังจากที่ตกงานมาเกือบสามเดือน งานใหม่ที่นี่บรรยากาศที่ทำงานและตัวงานน่าสนใจท้าทาย พี่ๆก็น่ารัก เก่งๆทั้งนั้น ที่ทำงานก็ใกล้กว่าเดิม มีเวลากลับมาวิ่งรอบหมู่บ้านลดพุง เงินเดือนดีกว่าเดิม สรุปว่าเจ๋ง
    เพื่อความสมดุลของโลกละมั้งวะ เวลามีงานประจำทำทีไร ความคิดริเริ่มห่าอะไรแม่งหายวับไปจากสมอง พวกที่คิดไว้ตอนตกงานก็ไม่มีพลังจะทำ เอาความฝันไปแลกกะเงินมากินไปวันๆก็งี้แหละวะ เนอะ
อารมณ์จะทำรูปมาลง stock ก็ไม่มี เปิด lightroom/ps ทีไรมันเหนื่อยๆ/เบื่อๆ
   สิ่งที่ดีช่วงนี้คือ "ไม่มีไรดีว่ะ" กูนอนล่ะนะ


บ่น
พิช

[ Entry นี้ลงรูปอย่างเดียว ] Macro แมงวัน

ภูกระดึง HDR